14 november 2012

Spelen met de Staffies

Dagelijks ga ik naar de hondenweide hier niet veraf. De honden hebben het nodig om even te kunnen rennen alvorens we een stevige wandeling maken. En als het meezit eindigt ook onze wandeling hier.
 Als ik ze los laat aan de ene kant van de weide is dit het resultaat. Een spurt naar de overkant.
 En in de zomer zit het hier vol konijnen dus nog even de draad aflopen om te kijken of ze er nu ook nog zijn. Niet dus.
 Sinds Dyllis volwasen is ziet Funky helaas wel af. Hij kan geen stap verzetten of ze is er.
 Om hem te pesten of te domineren.
 Maar ... vandaag had ik een verrassing voor de honden. Ik had met Linneke afgesproken zodat onze honden samen konden spelen.
 En hier zijn ze dan ... 2 staffordshire terriĆ«rs en 1 pitbull (Helaas, geen foto's van Kira de pitbull).  Moesten er leken dit blog lezen, Dit is een whippet,
Dit is een staffie :-)
Het binnenkomen is altijd even een woest gebeuren.
 Vooral Funky is nogal beschermend naar zijn teefjes.
 Tot hij merkt dat de 3 ook teefjes zijn :-)
En dit is de lieve blik van Nala. Nu nog vol energie. Wacht maar ...
 Lila, het andere Stafford teefje houdt vooral van rollen.
 En dat is wel een heel interessant plekje.
 Zoals je kan zien heeft Funky zich volledig afgezonderd. Hij geniet van de rust.
 Onze hevige dame heeft nieuwe vriendjes gevonden die ze wel kan aanzetten tot rennen.
 Desnoods met de harde hand ;-)
 Maar de manier waarop vindt ze niet belangrijk. Het is het resultaat dat telt !
 En Nala amuseert zich duidelijk.
 Zullen we nog een rondje ?
  Jaja, het lukt !
 Of toch even. De staffords amuseren zich graag met grote stokken bijvoorbeeld.
 Maar helaas,
 vandaag even niet.
 Vandaag moet Dyllis ge-entertained worden :-)
 Komaan ... rennen !
 Dyllis gaat echt wel ver in haar uitdagen.
 Doordat Funky haar altijd laat doen, denkt ze dat dit ook bij andere honden kan en mag.
 Ik hou dan ook mijn hart vast dat dit wel eens zal mislopen, maar voorlopig begrijpen deze dames haar spel.
 En ze gaan er, al dan niet met volle goesting mee in op.
 Maar de moment dat ze de kans krijgen toch even samen snuffelen.
 Helaas niet lang :-)
Na een dik half uur spelen volgt alsnog de wandeling. En als ik dan 's namiddags ga werken, ligt de boel hier vredig te slapen.
Dat was zeker voor herhaling vatbaar !